Warning: Parameter 1 to wp_default_scripts() expected to be a reference, value given in /home/users/timefordesign/public_html/timefordesign.pl/wp-includes/plugin.php on line 600

Warning: Parameter 1 to wp_default_styles() expected to be a reference, value given in /home/users/timefordesign/public_html/timefordesign.pl/wp-includes/plugin.php on line 600
TIME FOR DESIGN
2016-02-29

Kto przed kim klęknie?

ŁUKASZ DUSZA

UdostępnijShare on Facebook15Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn2

Od dzieciństwa jesteśmy związani z tradycjami i przyzwyczajeniami, które w jakiś szczególny sposób ukształtowały nasze zachowania i postrzeganie świata. Mężczyźni mają być męscy, robić pierwszy krok, otwierać damie drzwi, a kobiety mają być – oczywiście – kobiece, delikatne i nie wchodzić w rolę mężczyzny, jeśli nie jest to wysoce konieczne. Tak podobno było „od zawsze”… Ale czy na pewno?
likely.pl2

To w męskiej dłoni twardo trzymana była decyzyjność o losach rodziny przez całe pokolenia. Słowo najstarszego mężczyzny w rodzinie było prawem, bez względu na to, czy było członkowie rodu zgadzali się z odgórnym podejmowaniem decyzji.   Najwyraźniejszym śladem tego w dzisiejszych czasach jest „biały taniec”, w którym to panie przejmują kontrolę nad parkietem i decydują o tym, kto zostanie wybrankiem mogącym towarzyszyć jej w pląsach.

Ciekawszym przykładem prawa, które ratowało białogłowy już od kilkuset lat, zwłaszcza w kulturze anglosaskiej, przed nakazem zamążpójścia z mężczyzną wybranym przez rodziców było prawo 29 lutego.

Tak, to dziś! Według staroirlandzkiej legendy św. Brygida przekonała św. Patryka, aby udzielił on pozwolenia na to, aby kobiety mogły zawalczyć o własne szczęście i zbudować rodzinę z mężczyzną, którego kochają. Patron Irlandii zgodził się na prośby i ustanowił dniem, w którym obowiązuje to prawo niepowtarzalny i wiązany z mistycyzmem dodatkowy dzień roku.

Co to właściwie znaczy? Raz na cztery lata, właśnie w dodatkowym dniu roku, panna mogła oświadczyć się swojemu wybrankowi. SERIO!oswiadczyny_280filmDoceniając taki akt odwagi ze strony płci pięknej i wyjątkowość tego dnia, mężczyzna (który oczywiście miał prawo wyboru, bo nie każdemu do żeniaczki śpieszno i nie musiał odwzajemniać uczucia) poza oczywistym przyjęciem oświadczyn, mógł odmówić. Wiązało się to jednak z dodatkowym zobowiązaniem, którego panie w odwrotnej sytuacji nie miały i nie mają. Mianowicie mężczyzna odrzucający oświadczyny musiał swoją odmowę spłacić, aby złamane niewieście serce uleczyć. Taką spłatą w krajach skandynawskich (w których tradycja ta istnieje do dziś) mogło być 12 par rękawiczek (nie mam pojęcia czemu właściwie tyle i kto taki cennik ustanowił). Innymi darami na pocieszenie miało być futro lub jedwabna suknia (co oczywiście wiązało się z dużym wydatkiem i nie każdy mógł sobie na odmowę pozwolić). Czy to może uleczyć serce kobiety?

Dzisiaj, chociaż nie przywiązujemy takiej wagi do tradycji i nie jest ona szczególnie znana w kraju nad Wisłą, to może być ciekawą alternatywą dla panien, których wybranek jest zbyt nieśmiały lub sam nie czuje się na siłach, aby podjąć taki krok w ich relacji.

 

Dajcie znać w komentarzach, co o tym wszystkim myślicie i czy znacie pary w których tradycyjny model oświadczyn został odwrócony.roga

A panów, których plany wiążą się z oświadczynami zapraszam na stronę naszego sklepu, gdzie do tego wyjątkowego dnia będziecie się mogli przygotować z odpowiednią starannością.

Śledźcie nasz fanpage – już niedługo kolejne artykuły, inspiracje wizerunkowe i porady dla eleganckich mężczyzn.

UdostępnijShare on Facebook15Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn2